Friday, January 27, 2017

គ្រោះថ្នាក់ដែលមើលមិនឃើញ គឺជាគ្រោះមហន្តរាយ

អភិក្រមថ្មី បញ្ហាថ្ងៃនេះ ផលវិបាកសម្រាប់ថ្ងៃស្អែក និងបដិវាទកម្មដែលចេញពីគ្រប់និន្នាការ
នយោបាយក្នុងប្រទេសកម្ពុជា បានពូនផ្តុំនូវកង្វល់ដ៏ជ្រាលជ្រៅមិនធ្លាប់ជួបមួយដែលជាវិបា
កផ្សំផ្គុំពីកំហុសជាប្រវត្តិសាស្រ្តតាំងពីច្រើនសតវត្សមុន។

នៅលើឆាកនយោបាយផ្ទៃក្នុង កម្ពុជាបានកំពុងបង្ហាញមតិអន្តរជាតិអោយមើលឃើញនូវ
ការបែកខ្ញែកនៃក្រុមអ្នកធ្វើនយោបាយផ្សេងៗគ្នា យ៉ាងហោចណាស់មកដល់ថ្ងៃនេះ យើង
មានគណបក្សនយោបាយ៣បែប-ក្រុមបក្សកាន់អំណាច ក្រុមប្រឆាំង និងក្រុមប្រឆាំងក្នុង
ប្រឆាំង នេះមិនរាប់ផងទេក្រុមនយោបាយដែលគេខ្ចីជើងតាមរដូវកាល ដែលគេត្រូវការគ្រា
ន់តែជាថ្នូរទៅវិញនូវផាសុខ ឬផលប្រយោជន៍ក្នុងកម្រិតណាមួយតែប៉ុណ្ណោះ។ បក្សកាន់អំណា
ចនៅប្រទេសកម្ពុជាសព្វថ្ងៃ មានទំនោរទៅរកការបម្រើផលប្រយោជន៍បរទេសដែលមានប្រ
វត្តិជាសត្រូវយូរលង់ណាស់មកហើយផង និងដែលកំពុងសម្លឹងមើលឱកាសដ៏សមគួរណាមួយ
ដើម្បីលែបយកទឹកដីខ្មែរផង។ ក្រៅពីការពារផលប្រយោជន៍សត្រូវប្រវត្តិសាស្រ្ត និងក្រៅពី
បម្រើនយោបាយឈ្លានពាន បក្សកាន់អំណាចនៅត្រូវការពារអំណាចដ៏ចាក់ឬសរបស់ខ្លួន
ផងដែរ។

ក្រៅពីបក្សកាន់អំណាច នៅមានក្រុមប្រឆាំងទាំងតូចទាំងធំ ទាំងចាស់ ទាំងខ្ចី មើលទៅ
ក្រុមប្រឆាំងក៏មិនឃើញអ្វីក្រៅតែពីធាត់ធំ តែពុកផុយខាងក្នុង ហេតុអ្វី? ព្រោះកត្តាភាព
ស្អាតស្អំនៅតិចតួច គ្រាន់តែលើសបក្សកាន់អំណាច ឯសក្តានុពលដែលអាចនាំទៅរក
ការផ្លាស់ប្តូរដ៏ល្អប្រសើរខាងមុខ នៅមានតិចតួចណាស់។ លើសពីបក្សប្រឆាំង កម្ពុជានៅមា
នគណបក្សប្រឆាំងលើប្រឆាំង។ ក្រុមចុងក្រោយនេះ មានទាំងចេញមុខ និងបង្កប់ខ្លួន អ្នក
ខ្លះសំងំលាក់មហិច្ឆិតាក្នុងស្រទាប់បក្សប្រឆាំងកម្រិត២ ខ្លះទៀតប្រជាប្រីយ៍ចាប់ផ្តើមរុះរោយ
ស្របពេលដែលខ្លះមានដំណើរតាមជំហានគីង្គក់។

រវាងក្រុមប្រឆាំងពីរក្រុម គឺប្រឆាំងធំ និងប្រឆាំងតូច គេមិនទាន់អាចកំណត់បានថាមួយ
ណាគ្រាន់បើជាងមួយណាឡើយ មួយដែលធំហើយគេមើលឃើញច្រើនហើយទាំងចំណុចខ្លាំង
និងខ្សោយ ខណក្រុមមួយទៀតមិនទាន់បង្ហាញសញ្ញាគួរអោយកត់សម្គាល់ជាអវិជ្ជមានណា
មួយនៅឡើយដោយសារតែបញ្ហាពេលវេលា។


អំពើពុករលួយ បក្សពួកនិយម និងភាពមិនស្អាតស្អំខាងក្នុងបក្សប្រឆាំង គឺជាមហារីក
ដែលស៊ីរូងក្រុមបនពួកគេរហូតដល់ពេលមួយចាំតែរលំស្រុត ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី ក៏ក្រុម
ប្រឆាំងនៅបង្ហាញពីការគាំទ្រដែលឥតជម្រើសពីស្រទាប់បញ្ញវ័ន្តស្នេហាជាតិច្រើនគួរសម
ដែរ។






ថ្ងៃនេះនឹងមានអ្វីកើតឡើង?

ខ្ញុំបានសួរខ្លួនឯងជាច្រើនដងតាំងពីព្រឹក ខ្ញុំមិនបានទទួលចម្លើយពីខួរក្បាលដ៏ស្ពឹកស្រពន់
នេះសោះ ខួរស្វាខ្ញុំដិតជាប់ជាមួយការព្រួយបារម្ភស្ទើរគ្រប់ដង្ហើម ការបារម្ភចំពោះអនាគត
មិនច្បាស់លាស់របស់មាតុភូមិខ្ញុំ ហើយដែលនេះក៏នឹងកំណត់នូវព្រំដែនសុភមង្គលរបស់ក្រុម
គ្រួសារខ្ញុំដែរ។ ម្សិលម៉ិញ ពេលធ្វើដំណើរពីកំពង់ចាមមកភ្នំពេញ នៅតាមផ្លូវជាប់រហូត ខ្ញុំជា
មួយបងអូនីបានជជែកគ្នាជាច្រើនពីការវិវត្តរបស់កម្ពុជាមកដល់ថ្ងៃនេះ ភ្ជាប់ជាមួយក្តីបារម្ភ
ចំពោះថ្ងៃស្អែក តើកម្ពុជានឹងមានវាសនាអាក្រក់ដូចចំប៉ាដែរឬទេ? ដូចកម្ពុជាក្រោមទេ?
ដូចឡាវទេ?

ក្តីបាម្ភនេះ វាបានលងបន្លាចខ្ញុំជារៀងរាល់ថ្ងៃ សូម្បីតែយល់សប្តិ៍ក៏ខ្ញុំឃើញវាហោះហើរក្បែរៗ
ខ្លួនខ្ញុំដែរ។ តិចនេះជាជំងឺផ្លូវចិត្តកម្រិតស្រាល ឬជាការចាប់ផ្តើមនៃជំងឺសសៃប្រសាទទេ
ដឹង? ហេតុអ្វីក៏ខ្ញុំព្រួយចិត្តម្លេះ ប្រទេសនេះមិនមែនជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្ញុំតែម្នាក់ទេ​ វាជា
ចំណែករបស់ខ្មែរជាង១០លាននាក់ផ្សេងទៀតដែលគេកំពុងរស់នៅក្នុងស្ថានភាពប្រសើរ
ជាងខ្ញុំផង។ ខ្ញុំបានបន្ទោសខ្លួនឯងថា ឯងមិនត្រូវមានគំនិតខ្មៅកខ្វក់របៀបនេះទេ
ទោះគេមិនគិត តែឯងមិនអាចមិនគិតបានទេ គ្រោះថ្នាក់នៃប្រទេសជាតិមិនត្រឹមតែ
ធ្វើអោយឯងបាត់បង់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនោះទេ តែក៏នឹងធ្វើអោយឯងដេកស្លាប់ជាមួយ
វិប្បដិសារីដ៏ធ្ងន់កន្ឌុកសង្កត់លើផ្នូរកូនខ្មែរម្នាក់ដូចជារូបឯង។

ខ្ញុំតែងស្រមៃក្លាយខ្លួនជាអ្នកដឹកនាំដ៏ល្អបំផុតម្នាក់នៅប្រទេសដ៏កម្សត់នេះ តែមហិច្ឆិតា
ធំធេងលើសមាឌរបៀបនេះ វាប្រហែលជាត្រូវរលាយលឿនរហ័សបំផុតបើខ្ញុំមិនមានការ
តាំងចិត្តមុតមាំ ហើយនៅស្ងៀមមិនធ្វើសកម្មភាពអ្វីសោះ។ អ្នកមើលស្លឹកឈើមួយសន្លឹក
នេះទៅមើល អ្នកមើលឃើញសម្រស់ខៀវខ្ចី តែមិនទំនងមើលធ្លុះភាពស្រពោនស្លោកដែល
កំពុងលែបត្របាក់ភាពបៃតងខ្ចី។ កម្ពុជាពេលនេះប្រៀបដូចស្លឹកឈើបៃតងខ្ចីសម្បក
ក្រៅដែលអ្នកកំពុងឃើញក្នុងរូបនេះអ៊ីចឹង៕

Thursday, January 26, 2017

គ្រោះថ្នាក់លាក់ភ្នែក


នៅចំពោះមុខអនាគតមិនច្បាស់លាស់របស់ប្រទេសកម្ពុជា ស្របពេលដែលអំពើរំលោភបំពានច្បាប់កំពុងរីករាលដាល ហើយការឈ្លានពានពីប្រទេសវៀតណាមដែលមានលក្ខណជាប្រពៃណី និងធម្មជាតិនៃប្រជាជាតិដែលមានចំនួនច្រើនលើសលប់មិនមានគម្រោងថានឹងបញ្ឈប់។ ការប្រឈមរបស់ប្រទេសកម្ពុជាតូចហើយខ្សោយពិតជាមិនអាចជៀសផុតការតស៊ូរើបម្រះតាំងពីមុន និងក្រោយវែងឆ្ងាយតទៅទៀត។ ជាយថាហេតុប្រទេសវៀតណាមនឹងលែបត្របាក់ប្រទេសកម្ពុជាដែលតូចនិងខ្សោយជាងខ្លួន ហើយមហិច្ឆិតានេះគឺធ្វើអោយសុបិនរបស់លោក ប្រធាន​ ហូ ជីម៉ិញ ក្លាយជាការពិត។

កាលពីជាង ៤០ឆ្នាំមុន អ្នកស្រាវជ្រាវខ្មែរយើងម្នាក់បានព្យាករណ៍ថា៖ អំណឹះតទៅ ដោយចៀសមិនផុត វៀតណាមនឹងរំកិលបន្តិចម្តងៗមកទិសខាងលិចដែលលាតសន្ធឹងប្រទេសកម្ពុជា រីឯឡាវ បានទទួលយកអនុត្តរភាពរបស់វៀតណាមតាំងពីសម័យសង្រ្គាមមកម្លេះ។